Kahramanmaraş’ın kırsal kesiminde yer alan Çağırgan Kikiler İlkokulu’nda görev üstlenen 25 yaşındaki sınıf öğretmeni Derya Acun, okulun tüm yükünü tek başına taşıyor. Okulda hem öğretmenlik, hem müdürlük, hem de hizmetlilik vazifelerini aynı anda ifa eden genç eğitimci, sınıfı ısıtmak için odunları kendisi kırıyor, okulun genel temizlik ve bakım işlerini titizlikle yürütüyor. Ancak Acun'un en büyük önceliği, öğrencilerine candan yaklaşmak, onlarla birlikte gülüp kucaklaşmak. "Onların başlarını okşadım, sarıldım... Artık yanımdan ayrılmıyorlar," sözleriyle durumu özetleyen genç öğretmenin fedakârlık dolu öyküsü, görenleri duygulandırıyor.
Denizli'de yetişen ve üç yıl önce eğitim camiasına katılan Derya Acun, ilk atama durağı olarak Kahramanmaraş'ın Onikişubat ilçesine bağlı kırsal Çağırgan Mahallesi'ndeki Kikiler İlkokulu'nu seçti. İl merkezine 60 kilometre mesafede bulunan bu ücra köyde, sadece 20 talebenin eğitim gördüğü okulda göreve başlayan Acun, kısa zamanda hem eğitim yuvasının hem de öğrencilerinin yaşamında köklü değişimlere imza attı.
Okulda görevli personel (hizmetli) bulunmadığı için, odun sobasıyla ısınan dersliği derse hazır hale getirmek, okulun temizlik ve hijyen düzenlemelerini yapmak ve tüm bunlarla beraber birleştirilmiş sınıflarda eğitim vermek, Derya öğretmenin günlük sorumluluklarının sadece ufak bir bölümünü oluşturuyor.
Köy yaşamına süratle adaptasyon sağlayan genç eğitimci, okulun kapısını öğrencilerden önce açıyor. Öğrencileri derse hazırlanırken kendisi bahçeden yakacak odunları getirip sobayı tutuşturuyor. Derslik, tuvaletler ve okul bahçesinin temizliği de bizzat Acun'un mesaisi dahilinde gerçekleşiyor.
Duygularını şöyle dile getiriyor: "Öğrencilerimin neşeli seslerini duyduğumda okulun kapısını açıyorum. Onlar sınıfta hazırlık yaparken ben de odunları kırıp sobayı yakıyorum. Birleştirilmiş sınıf sistemi nedeniyle derse önce birinci sınıflarla başlangıç yapıyorum."
Aynı zamanda okulun müdür yetkili öğretmeni unvanını taşıyan Derya Acun, idari işlerin de idaresini başarıyla üstlenmiş durumda. Böylece eğitim sürecini sadece derslikle sınırlı tutmayıp, okulun tamamını yönlendiriyor.
Derya Acun, eğitimcilik görevini sadece akademik başarılarla değil, sevgi ve şefkat temelinde yürütebileceğine inanan bir figür. Göreve başladığı ilk sene, öğrencilerinin sarılmanın ve kucaklaşmanın anlamını tam olarak bilmediklerini fark etti. Bu farkındalıkla, onlara ilk kucak açan kendisi oldu:
"Onlara samimiyetle sarıldım, öptüm, başlarını okşadım. Zamanla bu sıcaklığı gönüllerinde hissettiler. Artık yanımdan bir an olsun ayrılmıyorlar. Sürekli birbirimize sarılıyoruz. Bu durum beni derinden etkiliyor."
Öğrencileriyle birlikte sinema etkinlikleri tertipliyor, mısır patlatıyor, kız öğrencilerin saçlarını özenle örüyor. Futbol oynamayı bilmemesine rağmen, onların oyunlarına eşlik ederek aralarındaki bağı pekiştiriyor.
Derya Acun'a göre, nitelikli bir öğretmen olmanın en önemli koşulu çocuk sevgisi. Kırsal bölgede görev yapmanın getirdiği zorluklara rağmen, bu sevgi sayesinde her şeyin üstesinden gelmenin kolaylaştığını ifade ediyor:
"Çocukları sevmeyen kimse eğitimci olmasın. Çünkü çocukları yürekten sevdiğinizde, eğitim süreci su gibi akıp gidiyor. Onlarla güçlü bir gönül bağı kurduğunuzda, hem konuları anlatmak hem de onların sorunlarını anlamak daha basit hale geliyor."
